Hoe klinkt een fles whisky als je er zes rasmuzikanten op loslaat?
Hoe smaakt rock ‘n’ roll als die diezelfde gasten hun passie voor Ierse folk, dampende americana en stevige rock mixen tot één swingende cocktail?

Het antwoord luidt LQR. Liquor dus. Het etiket vermeldt folkrock since 2007. Wie de kurk van de fles trekt proeft een unieke stijl boordevol DNA uit de complete muziekhistorie. Op ambachtelijke wijze, met een vette knipoog naar de erfenis van folkgiganten Flogging Molly en The Pogues, vuurt LQR de songs op je af. Met Ierse whisky, het equivalent uit de Schotse hooglanden en talloze schuimende mirakels uit de wat lagere landen als andere inspiratiebron.

Folkrock en zo

LQR brengt uptempo folkrock met een fijne scheut andere muziekmerken. Een goeie fles LQR bestaat uit 50 % folkrock en 50 % gypsy, bluegrass, punk, americana en onvervalste rock ‘n’ roll. Vol gas dus, maar vanuit de hoogste versnelling schakelt LQR moeiteloos terug naar het nulpunt. De stekker uit het stopcontact, het woord aan de mandoline en de accordeon. A capella het akoestisch intermezzo in. Het publiek muisstil. De zaal in de ban. Muziek op haar mooist.

“Passie voor muziek staat met stip op één. Drank gedistilleerd uit gegist graanbeslag en gerijpt op houten vaten komt er meteen achteraan. Zwaar gedestilleerde folkrock uit Zuid-Nederland dus. “